Toiletpapier afrollen, (neen, mag niet!)
kast open: oh, tagliatelli, njam njam… euh? dat is hard maar ‘fin toch maar in m’n mond steken… (neen! mag ook niet)
ok, ik ga efkes met de muis van de computer spelen… ai, ze valt uit elkaar op de grond. Wat nu? (potverdikke!)
pfff, ik ga boven wat spelen en oh ja, leuk, alles naar beneden gooien! 
(VERDORIE)
ik zal maar wat gaan slapen zeker, alles wat ik wil doen mag ik niet en het speelgoed dat ik heb is niet interessant genoeg… 
We amuseren ons. Elke dag, na de middagdut van onze kleinste rakker, trekken we richting Gent gewapend met picknick en al.
De kinderen (en wij) houden van de voorstellingen in het Baudelopark. Maar gisteren was er boombal voor kinderen in de spiegeltent! We hadden afgesproken met vriendinnen die we ’s morgens tegengekomen waren op de markt. Plezier alom. Veel nieuwe deuntjes en nieuwe dansjes.
Vandaag was het “One day for another world”. Uit ervaring zijn dat welke leuke optredens, dus we trokken vandaag richting St Jacobs. En het zat oké. Artiesten, op vlak van muziek en acrobatie brachten het beste van zichzelf.
Maar de regen werd zoals gisteren spelbreker en stuurde ons naar huis, maar we hebben ons eventjes laten gaan en de begeerde rode oorbellen mee huiswaarts genomen! Het kan een folietje zijn, maar het zal ons in ieder geval altijd herinneren aan deze Gentse feesten.
De Gentse feesten waarin kleine broer 1 jaar werd en we z’n verjaardag vierden op de kinderboerderij. De Gentse feesten waarin ons 2 madammen en vriendin hun “vlechtje” kregen, de Gentse feesten waar we niet geraakt zijn voor het optreden van Sioen maar meegezongen en gedanst hebben op “Vlaanderen zingt”.
Morgen is het al donderdag. Vrienden/Lokerse feestenfans komen en we zullen pannekoeken bakken/eten en hen meenemen naar het straattheater. Het belooft weer leuk te worden…
“Het is een hobby”
Sommige mannen houden er toch maar bedenkelijke hobby’s op na zenne.
Met een zwerm jonge grieten kletsen, eten en plezier maken. Een hobby noemen ze dat dan…
Vroeger werd er al eens iets gedaan onder ‘maten’ . Tegenwoordig moet het jong zijn en vooral van het ander geslacht, die liggen hen zogezegd altijd beter, om te praten en zo.
Ik moet blijkbaar dringend veranderen van hobby, maar niet zozeer voor de grieten
Wijn is een “feel good” drankje vind ik. Gezellig avondje, gezellig drankje…
Het zal helaas niet voor vanavond zijn. We staan nochtans met 3 vatjes overschot van het communiefeest, maar ik krijg geen druppel door m’n keel. Stress, zorgen, en totaal geen ”feel good” gevoel. Jammer…
In een ander leven zou ik nu aan zee zijn en ontspannen, feel good, gevlucht voor de zorgen maar ik ben nu in dit leven. En in dit leven heb ik keuzes gemaakt. Keuzes met gevolgen.
Ik vraag me af hoe mijn leven er zou uitgezien hebben zonder deze keuzes. Wellicht niet gemakkelijker.
Ik haal eens diep adem, pink een traan weg en cijfer me weer volledig weg opdat al de rest toch een feel good gevoel zou hebben vanavond.
Het valt zo zwaar om de 2de keer op een paar maanden tijd vernederd te worden door een man. Allez, zo voel ik het tenminste toch aan maar die mannen vinden natuurlijk dat ik er te zwaar aan til, dat ik weer overdrijf…
Ze bedoelen het nl. helemaal niet zo.
Neen neen, allemaal goed en wel maar wat is, is en ik voel me er rot door, ik kan er mij niet meer fantastisch bij voelen.
Ook dit vraagt weer tijd om te verwerken, alsof het andere al verwerkt was…
Soms denk ik dat het leven misschien wel simpeler zou zijn zonder mannen in mijn leven. Ze denken anders, ze doen altijd anders dan vrouwen willen, waarom in godsnaam maken ze het een mens toch soms zo moeilijk ? zucht…
Hij doet het goed, onze kleine man. En eigenlijk wisten we het op voorhand maar het is toch leuk om bevestiging te krijgen dat hij zo’n braaf kereltje is. Hij eet goed, hij slaapt goed, hij lacht veel,… kortom hij is een lieve zoon. Joehoe !
Michelangelo Rossi (1601 – 1656)
In plaats van mij te vragen om te sterven
zegt ze mij haar niet te beminnen.
Dat is het verlangen van deze feeks!
Zij denkt mij van droefheid te bevrijden door mijn liefde
te ontnemen.
Maar als liefde gelijk staat aan leven en vreugde,
zal mijn hart dan niet sterven zonder liefde?
Bedrieglijke en onbetrouwbare vrouw
hoe weet jij schijn, gestalte en gemoed te veinzen
wanneer je zegt bemin me niet en eigenlijk sterf bedoelt.
Het was na de zesde of zevende keer dat hij, willoos naar beneden rollend en glijdend, in het omwentelen plotseling in Mireilles ogen keek, in staal-, nee grijs-, nee briljant-, briljantblauw met stipjes geel, olijf-, brem-, koolzaadgele stipjes en hier en daar een zweem van grijs, cementgrijs of… of duif… duigblauw, heet het, geloof ik, toch blauw dus (RAL-kleur 5014, Taubenblau, Pigeon blue, Blue pigeon, Azul colombino, Bue colomba…) duifblauw, maar haast grijs (het luisterde nauw) – in Mireilles ogen keek hij.
Uit: Het grote uitstel, Meulenhof, 2007
Iedereen heeft zijn eigen persoonlijke grenzen en waarden.
Ik ben er zelf heel gevoelig aan als iemand mijn grens probeert te verleggen, zowel privé als professioneel.
Ik haat het als mensen mijn dag of mijn leven willen bepalen.
Soms denk ik dat ik het gewoon ergens aantrek of zo want dat overkomt precies altijd mij.
Ik kan er zo gefrustreerd door zijn, dat ik plots in staat ben om serieuze knopen door te hakken. Zo’n situaties dwingen me om keuzes te maken.
Ik kan er soms moeilijk bij dat vooral de mensen waarmee je close bent er een totaal andere denkwijze op na houden. Dat zorgt keer op keer voor wrevel.
Het is vooral ook moeilijk als je ervaart dat dingen die jij als zelfsprekend vindt, blijken dat voor anderen niet te zijn en dat ook niet willen/kunnen begrijpen. Wat voor de ene niets is, kan voor de ander een probleem zijn. Een beetje wederzijds respect, dat zou iedereen elke dag moet kunnen opbrengen. Ik ondervind het met ouder worden steeds minder en minder of is het net met ouder worden dat je daar oog voor hebt ?
Maar ach dan denk je, misschien is dit wel het lot en moet ik dit of dat gewoon laten gebeuren… het zou niet de eerste keer zijn.
Na regen en storm, komt er steevast zonneschijn en prijs je je gelukkiger dan ooit.
Sommige zijn zwart/wit denkers op het werk en gedragen zich thuis heel gekleurd. Maar er zijn ook andere die heel zwart/wit zijn thuis en net heel gekleurd op het werk.
Het zit hem waarschijnlijk in ergens het ideale evenwicht te vinden.
 | Anonymous op een lief zoeken… |
 | mariska op Gevoel van vernedering |
| merelke op About |
| merelke op een lief zoeken… |
| mel op een lief zoeken… |
