hèhe, het loon op het einde van de maand bij fulltime is toch wel leuker dan bij halftime…
Je vraag je alleen af of het opweegt tegenover wat je allemaal mist ? Of toch het gevoel van veel te missen 
het einde van de maand… oktober 30, 2006
afgekeken… oktober 30, 2006
van Clouseau.
Allez jong, het achtergrondmuziekje dat in ‘What’s left of me’ van Nick Lachey voorkomt, dat is toch wel net hetzelfde als in een liedje van Clouseau ?!
afkijker…
dood oktober 30, 2006
Ik had het gisteren met de kinderen over de ‘dode mensen’, naar aanleiding van 01/11.
Het is toch eigenlijk wel luguber om uit te leggen dat iemand die dood is, in een diepe put ligt.
Die kinderen hebben direct een heleboel vragen:
Moet die daar dan zo alleen blijven ? Onder de aarde ? En slaapt die daar dan voor altijd ? En…
Ik wil altijd dat ze niets verzwegen worden, het moet allemaal eerlijk uitgelegd worden maar djeezes, dit op een kindvriendelijke manier brengen is niet zo simpel…
Isa Belletje… oktober 30, 2006
Hihi, heb weer leuke boekjes gevonden in de bib.
Over een heel speciale fee: Isa Belletje !
Het zijn maar kleine boekjes maar ons kinderen zijn er wel alletwee gek van. En op het einde van elk boekje staat er hoe ze een speciale wens kunnen doen…
Over lezen gesproken… Het is ongelofelijk wijs hoe ons oudste overal waar we komen bezig is met letters lezen. Verkeersborden, reclame, winkels…
kleuterpuberteit oktober 30, 2006
Ons jongste heeft de laatste tijd last van ‘kleuterpuberteit’.
Ze is een rustig en braaf kind maar ze krijgt tegenwoordig echt van die streken…
Gewoon van het ene op het andere moment gaat ze dwars liggen en er valt niets mee aan te vangen.
We proberen het haar af te leren. We zetten haar eventjes apart tot ze afgekoeld is maar pffff, het is toch soms lastig.
Ik herinner me opeens levendig dat ons oudste ook zo’n periode gehad heeft, ook toen ze in de 2de kleuterklas zat. Gelukkig weten we dat het ook overgaat, ooit…
het weekend van de jeugd oktober 29, 2006
Gisteren was het roefeldag. In al m’n drukte rats vergeten…
Roefelen is vooral doen wat de grote mensen in het dagelijkse levenn doen. De kinderen kunnen meehelpen in een winkel, dieren voederen bij een landbouwer, blussen met de brandweer…
Vandaag is ons oudste naar dag 2 van het jeugdweekend geweest. De jeugddienst organiseerde een meespeeltheater “123 piano”.
Het was eigenlijk heel goed georganiseerd. Bij wijze van kennismaking kregen de kinderen een speelkaart waarmee ze op een springkasteel konden, op go-carts, allerlei volksspelen doen… Met die speelkaart kregen ze dan in de pauze van het theater een drankje en zakje chips.
Het was blijkbaar wel heel leuk geweest. Ze kende er niemand maar het kon haar niet deren, ze was heel enthousiast.
Voor herhaling vatbaar…
Wij hebben er ondertussen van genoten om een gezonde herfstwandeling te maken. Zalig met zo’n weer. In onze straat liggen de bladeren net als een dikke laag sneeuw gevallen. Super gezellig om in te wandelen, en zalig met het zonnetje.
Alweer van de dag genoten dus… én we konden 1 u. langer slapen, het kon dus al helemaal niet meer stuk ! (alhoewel)
Halloween oktober 29, 2006
Ik snap het niet. Hoe kunnen mensen toch zo gek zijn van dat Halloweengebeuren?!
Bah, ik kots van al die Halloweentoestanden. Ik vind het echt overdreven…
beste vriendin oktober 29, 2006
Als ik alleen op stap ben met ons oudste, dan kletsen we heel wat af.
Gisteren vertelde ze me opeens:
Mama, weet je waarom ik eigenlijk niet altijd een vriendin nodig heb om mee te spelen ?
Neen ?!
Awel, zus hé, dat is mijn beste vriendin !
Ooooh, ik vond het zo lief…
En toen lag ik vannacht te denken. Waarom nog een derde ? Die 2 komen op enkele ruzies na, wel goed overeen, ze hebben veel aan elkaar als zusjes. Hun speelkamer is een heus Barbieparadijs waar ze samen uren doorbrengen. Ik heb altijd gedroomd van zo’n zus.
Of ben ik toch maar weer uitvluchten aan het zoeken ?!
Pfff, ik weet het niet, een vriendin zei me onlangs: je hebt nooit de garantie dat het altijd goed blijft tussen je kinderen. Je hebt dat zelf niet altijd in de hand.
Dat is waar. Zover had ik nog niet eens durven denken…
momentopname oktober 28, 2006
We stonden vanmiddag bij de kassa in de Zara.
Ik hoorde de vrouw voor mij vertellen over de vrouw voor haar en haar kind.
Het was me ook al eerder opgevallen, het was écht erover…
Het ging over een vrouw van vreemde origine. Ze had een meisje bij van een jaar of 3, schat ik, en die ging zo tekeer tegen haar moeder in de winkel ! Ze hield echt niet op met haar moeder te slaan en te schoppen, vermoedelijk omdat ze haar zin niet kreeg… Het liet de moeder duidelijk koud.
Ik vroeg me al af: is dit nu goed ? is dit nu negeren ? Als je’t mij vraagt… sorry, maar ik kon er niet goed mee om.
Ik zag ons oudste ook al met open mond naar dat kind kijken, terwijl ze me zachtjes toefluisterde: dat kindje is toch echt wel stout hé mama ? Ja liefje, ik vind toch ook dat het niet hoort je mama te slaan…
De vrouw voor mij vond dat dat lag aan haar origine, aan haar cultuur (en daarmee gelinkt ?!) temperamentvol karakter…
Haar man was niet akkoord.
Ik ook niet (bij mezelf denkend)…
