Roemeense dievenbende.
Zo veraf, zo dichtbij. Geluk bij een ongeluk.
Ongelofelijk, maar waar !
vrede… november 30, 2006
…op aard aan alle lieve menschkens die vooral van GOEDE wil zijn…
Tja, soms overvalt mij dat gevoel ook. En dan wil ik het ook wel weer. Vrede met alles en iedereen. En ik weet het, ik begrijp het zelfs meer dan je denkt hoe moeilijk het is. Maar wees je bewust dat het ook zo is voor mij. We willen het eigenlijk geen van beide, maar toch is het zo. Tijd heelt zeggen ze. Is dat zo ? Misschien. Ergens durf ik te hopen van wel. Maar nu nog niet. Ik voel precies nog niet dat de wonde geheeld is. Misschien is de tijd nog te kort.
Het is zeker nu niet de moment. Net nu ik hoofdpijn heb… nét dan hoef ik niet naar woorden te zoeken, dan weet ik het eruit te gooien waar ik gisteren nog moest over nadenken of niet durfde…
Je kon het natuurlijk niet weten. En misschien is het ergens wel goed dat ik de vraag gesteld heb. Want waar blijft het antwoord ? Waarom krijg ik het niet ? Is dat dan ook vrede ?
Gelukkig houdt het me niet meer zoveel bezig.
Ik kan nu ook perfect gelukkig zijn. Misschien zelfs wel gelukkiger en als ik denk aan al die lieve mensen die ik anders niet ontmoet zou hebben…
Het lijkt misschien niet zo maar stiekem hoop ik elk jaar ook op een beetje meer vrede, maar dan échte vrede. Ik hou niet zo van fake, I’m sorry…
dit was de laatste november 30, 2006
Wat een dag alweer…
Pfff, hoofdpijn van te proberen concentreren tussen de Muppets.
Denken dat het vrijdag is, maar het is nog maar donderdag…
Tussendoor een opname voor vermoedelijk de film ‘Man zkt. vrouw’ gezien.
Telefoon roodgloeiend.
Ik snak naar adem, verse lucht, veel slaap, ontspanning,… Ik voel me weer uitgeteld.
Tijd voor een shot. Een vitamineshot, een energieshot,…
Binnenpretje november 29, 2006
Hihi, zat daarjuist te denken dat de pianoleraar me eigenlijk een beetje doet denken aan Michael Jackson ten tijde van Jackson 5. En dat met de behendigheid van de Sioen’s.
Woeste combinatie…
Maar wel ne wijze kerel. Gene gewonen.
I’m starting to believe it should be november 29, 2006
ILLEGAL to deceive a woman’s heart…
Ik kan dat Shakira-geval niet horen of zien, maar dit zit ik toch steevast mee te zingen.
Hetzelfde met dat: “I don’t feel like dancing…”
moedeloos november 29, 2006
Het is woensdagnamiddag.
De tranen staan me nader dan het lachen.
Ik voel mijn moed verliezen maar hou me sterk.
Manlief vindt dat ik overdrijf natuurlijk…
Is een moeders hart dan zo moeilijk te begrijpen ?! Is het niet meer dan normaal dat dit ook eens een zwak moment heeft ?!
had ik je dat dan niet verteld ?! november 29, 2006
mama, waarom brengt oma mij altijd nr de turnles of de jefi ? Ik wil zo graag dat jij dat doet, ik vind het niet meer leuk…
BIG SMILE 
ik ook niet schatje maar nog 3 keer slapen en mama die gaat niet meer zoveel werken en je weer zelf naar de turnles of de jefi kunnen brengen.
Is dat waar ?!
joepieeeeee…
mama ook blij. Ook al wist ik het, toch nog eens een extra bevestiging dat ik goed gekozen heb 
‘t schoentje staat… november 29, 2006
ze waren NIET meer te houden gisteren ! want de juf heeft gezegd…
griep ?! november 26, 2006
zou er griep in’t land zijn of alleen in ons huis ? We voelen ons zo leeg en loom en moe en energieloos en vol spierpijn…
Gelukkig is het zondag. Niets moet, alles mag. Alhoewel, ik wil er niet aan toegeven. Ik wil niet ziek zijn. Ik wil me niet gewonnen geven. Dat is niet ik, dat is in strijd met mezelf.
Pfff, dit wordt echt een lastige dag.
Het lijkt wel een kater maar dat is het nochtans zeker niet !
Alleen ons kinderen zitten VOL energie, aiaiai… en we hadden ons voorgenomen om inkopen te doen voor 06/12 want de Makro is open vandaag.
Dat wordt voortslepen…
mama’s kindjes november 24, 2006
Die twee van ons zijn niet te doen…
Telkens papa probeert bij te springen (wat ik nét leuk vind) krijsen ze om ter hardst: nee, mamaaaaa.
Kunnen ze me dan nooit geen minuut rust gunnen ?!
En het is ook vervelend voor papa. Hij is toch ook lief ? Hij is toch ook onze vriend ?
Ik begrijp het niet. Is het omdat ik ze teveel toegeef ? Is het omdat ze het meeste van de tijd bij mij zijn ?
Het doet me zo hartzeer als ik ons kleinste al wenend in de auto van papa probeer te krijgen. Het is toch maar voor 1 keertje deze week dat hij je naar school brengt. Hij zal je ook wel oppakken en dikke knuffels geven hoor, lieve schat. Voor de rest van de dag flitst dat trieste gezichtje om de 37 sec. door mijn hoofd.
Vandaag was het oma’s beurt… Ook niet goed.
Een koalabeertje hangt rond mij en smeekt in mijn oor: mama, ik wil bij jou zijn… Ik weet het, liefje, ik weet het maar dat gaat nu niet (van m’n hart een steen makend).
Djeezes, ze weten mij vooral te treffen…
