Juichen, springen, dansen, zingen zal ik doen als al onze energie, zorgen en inspanningen ook maar iets zouden opbrengen…
Engelengeduld, héél veel geduld, moed en hoop moeten we nog proberen opbrengen.
Ook al verliest deze engel ineens al haar geduld en hoop op beterschap.
Ik appreciëer de troostende woorden en het begrip maar de muizenissen gaan niet weg.
Vragen als waarom ? hoe ? wat ? blijven me achtervolgen.
Ik word er stilletjesaan gek, moedeloos en uitgeput van.
En ze beseft dat ik ween omdat ik haar ZOOO graag zie.
Ik weet dat er veel erger dingen zijn maar toch doet vooral de onmacht pijn, veel pijn.
weekend vol engelengeduld mei 28, 2007
mooi resultaat mei 26, 2007
Een kind heeft behoefte aan bevestiging, aan positiviteit, goede beoordelingen,…
Het stimuleert hen om, indien mogelijk, het nog beter te doen.
Niet altijd en overal lukt dat.
Maar vandaag was ze toch héél fier met haar medaille, haar brevet én vooral met haar overstap naar een nieuwe groep, de aspiranten ! Want dat betekent dat ze helemaal niet slecht bezig is.
Ze straalt en ze schittert, en wij genieten mee…
smaak verschilt mei 26, 2007
Wat doe je als moeder in hemelsnaam als je spaghetti wilt maken en je ene dochter gruwt van champignonnen en wil er dus liever geen enkel in de saus terwijl je andere dochter smeekt om champignonnen in de saus.
De ene keer maak ik er zonder om de ene te plezieren, de andere keer met om de andere te plezieren.
Of waarom een moeder toch altijd goed wil doen voor iedereen…
zonnebloemkind mei 26, 2007
veeg je tranen weg, mijn bloemenmeisje
je zonnebloem wordt de mooiste en de grootste,
ze zal zo mooi openbloeien, net als jij,
geloof me, met elke dag een beetje water en een beetje liefde,
zorgen we er samen voor dat het de mooiste zonnebloem wordt !
te laat ?! mei 24, 2007
Er zijn dagen dat ik ween maar er zijn ook dagen dat ik er echt boos om ben.
Waarom is al die schone tijd verloren gegaan, vraag ik me af ?
Is er dan geen ervaring ?
Het lijkt wel of hulp een grote droomballon is die doorprikt wordt als je het nodig hebt.
Waarom duurt het zo lang ? Waarom zo’n papiermolen ? Tijd dringt.
Wanneer komt het besef ?
Hoe is het toch mogelijk dat een mens zo met z’n hoofd tegen de muur moet lopen…
Hopen, tonnen, bergen energie heb ik verdorie al verzet. Hoe goed en kwaad ik ook wil, het baat niet.
Maar eindelijk, eindelijk weten we waarom.
Te laat ?! Het is nooit te laat.
Plots krijg ik een weer hele hoop positieve energie, adrenaline om ervoor te gaan. Het is nu of nooit zodat ik mezelf niets zal moeten vergeven, ik blijf er nog steeds voor gaan ook al loopt het soms stroef, héél stroef.
blijven zwemmen ! mei 24, 2007
de laatste maand school, maar de laatste loodjes wegen het zwaarst.
Vooral, het is weer zwembadweer.
Het wordt pompen of verzuipen…
voel je goed in je vel mei 22, 2007
Zoveel mensen rond mij zijn naarstig bezig met kilo’s tellen, afvallen,…
Ik veeg er weer vierkant mijn voeten aan.
Ze moeten mij maar nemen zoals ik ben.
’s Morgens met veel goede moed om ook eens gezond te gaan doen, na de middag grijp ik al naar de chocolade en tegen ’s avonds is het met een ijsje en/of een kommetje chips helemaal om zeep.
Enfin, that’s me.
Geen karakter genoeg om vol te houden.
onmogelijke opdracht ?! mei 20, 2007
het leek wel een mission impossible.
Hier heb je het deksel van een doosje schroeven dat je voor mij zou moeten vinden…
Okay, op naar de plaatselijke doe-het-zelf zaak.
Pfff, djeezes. Twee gangen langs weerskanten, alle soorten en maten schroeven en vijzen. Vindt daar iets tussen.
Ze stonden gelukkig gesorteerd per merk.
En eens ik bij het juiste merk stond brak me eventjes het angstzweet uit dat het een speciaal model was, slechts deels met schroefdraad en speciale kruisindruk en pfff…
TOEVALLIG viel mijn oog op een uitspringing op de kop van de gang met schroeven van dat merk en wel héél toevallig stemde mijn meegekregen dekseltje overeen met die dekseltjes !! Ongelofelijk. Nog 5 x gecheckt of het wel zeker dezelfde waren. Toen viel mijn oog op de prijs: 20 €. WABLIEF ?! Dat kan toch niet ? Dat zou zeker een vergissing zijn of ze waren van goud, dacht ik 
Aan de kassa: 60 € alstublieft.
DOINK !
Nope vergissing dus. Drie doosjes schroeven. Kostelijk affaire.
‘t Zijn dan altijd de vrouwen die veel geld kosten. Maak dat een ander wijs !
Enfin, eind goed al goed.
Ik was trouwens blij om nog eens tussen mijn vroegere specialiteit te kunnen rondneuzen. De leveranciers zijn blijkbaar nog steeds dezelfde.
Het was niet voor niets dat ik eerst met tegenzin met m’n dekseltje vertrok.
Hoeveel keer ik vroeger zo’n missions impossible heb moeten proberen oplossen.
Meestal stuurden ze me op zonder deksel, maar met een zelfgemaakt tekeningetje van een schroef of bout of iets speciaal…
Het was altijd een uitdaging en heb daar eigenlijk wel veel door geleerd.
dochters in topvorm mei 20, 2007
Het voordeel van 2 dochters in huis is hulp bij het poetsen, heb ik dit weekend ondervonden…
Nooit was poetsen in de badkamer zo leuk als met z’n drietjes.
Ze hadden er duidelijk zin in. Het was een gouden moment.
Een badkamerkastje leeghalen, poetsen en vooral alles netjes gestructureerd weer een plaatsje geven was hun ding wel. Ze vonden het fantastisch en moeder ook blij 
Ik denk dat ik hen volgende week nog eens ga aanspreken voor de volgende 2 kastjes die onder handen moeten genomen worden.
