It’s never easy… oktober 29, 2007
Prachtig stukje piano, ballet, muziek,…
Het maakt me zo stilletjes.
Reputatie oktober 26, 2007
Alweer kan ik mijn ongenoegen uiten over de slechte communicatie/slecht functioneren van de school.Ik hoor de directeur nog zo beloftes maken en smeken…Toch gebeuren er weer dingen die ze als eerste op school moeten ervaren maar die ik, nu na 8 weken school, ondervind en me afvraag of het wel normaal is. Niet dus… Alweer. Tja, hoe zit dat dan met de reputatie van een school, maak ik me de bedenking.
Dagdromen oktober 25, 2007
We zagen vanavond de wilde ganzen vliegen. Hun tocht naar warmere oorden is begonnen. Het lijkt wel of ze ons eenzaam achterlaten, in de herfstkou tussen de bladeren…
Herfstzon oktober 20, 2007
Lang geleden dat ik me nog zo zalig rustig en gelukkig gevoeld heb.
Het herftszonnetje zit er zeker voor iets tussen maar vooral de rust, het eens zalig nietsdoen en geen verplichtingen dit weekend is meer dan welgekomen na de drukte van weleer. Het lijkt op een stilte na de storm.
Vorig weekend hadden we de verjaardagsfeestjes van ons kinderen en het werd onvergetelijk. Er was het springkasteel, de trampoline, de picknick, de speeltuin, muzikaal pak, popcorn, chips, snoep, Bumba-ijstaart, veel cadeaus, ballonnen, vlaggetjes, muziek, lachende gezichtjes, pret, lekker weer… het was gewoon heel tof.
Er was tussendoor ook nog een verjaardagsfuif bij vrienden. Héél gezellig, toffe sfeer, aangenaam gezelschap én vooral héél lekkere hapjes van de gastheer des huizes. Een gezellig avondje uit dus, om niet snel te vergeten.
Op het werk werd het ondertussen steeds drukker en drukker, tot het hectische toe. Iedereen loopt op de toppen van z’n tenen, met alle gevolgen vandien. En ik vrees dat we pas aan het begin zitten van wat ze noemen, de drukke periode…
Vandaag is het de laatste dag filmfestival in Gent maar ik had het geluk om enkele heel mooie films te kunnen meepikken: Auf der anderen Seite, Gone Baby Gone, Waar is het paard van Sinterklaas, Hallam Foe. Enkel “Sleught” gisteren is tegengevallen.
Ik maak nu dankbaar gebruik van de rust en de tijd om wat poetswerk in te halen, te lezen en me toe te leggen op de muziek. Sinds een paar weken laat ik me volledig meeslepen door de lessen notenleer. Er wordt gezongen en geklapt, gelachen en geleerd. Ik leer in ieder geval veel bij. Vooral de basis die ik zo nodig had. En ik krijg weer zin in pianospelen. Ik word natuurlijk ook volop geprikkeld door de liefde voor muziek van dochter-en manlief.
Ik heb vandaag precies weer het vertrouwen terug gevonden dat alles altijd goedkomt, ooit…
Bedankt zon ! Bedankt voor de warmte, de rust maar ook de nodige energie die je me geeft om er weer tegenaan te kunnen 
Prioriteiten… oktober 11, 2007
Iedereen heeft ze. Alleen verschillen ze van mens tot mens. Wat voor de één een prioriteit is, is voor de ander een futiliteit.
Het is ook een gevolg van de waarden en normen waarmee we als mensen onder elkaar leren leven. Het is niet altijd gemakkelijk als anderen je eigen waarden en normen anders interpreteren.
Schandalig oktober 10, 2007
Schandalig !
Net de commentaar op het concert van The Police even nagelezen op de site van De Morgen.
Sorry, maar ik vraag me af welke sul dat artikel geschreven heeft…
Ik citeer: ”…vaststellen dat een kleurloos ‘Every Breath You Take’ nauwelijks het niveau van een doordeweeks balorkest overtrof.”
Djeezes, die man weet gewoon niet waar hij het over heeft…
Inbeeldingsdrang oktober 9, 2007
Vanmorgen toen ik naar het werk reed, nog volledig in de roes van The Police, was ik me aan het inbeelden dat ik als werk concerten mocht bijwonen en er verslagen van schrijven. Hihi, hoe stom maar ik was me al volledig aan het inleven.
Waarschijnlijk een soort ‘voorbereiding’ van wat ik hier vanavond ging neerpennen alhoewel ik nu begot niet meer weet wat er vanmorgen rond 8u3O allemaal door m’n hoofd ging.
Aangekomen op het werk, werd ik noodgedwongen snel ‘gebrainwasht’. Kwestie van er onmiddellijk in te vliegen na een dagje vrij… :S
Sprakeloos oktober 9, 2007
Hoe vaak krijg je niet de vraag: hoe is het met je pa ? met je ma ? met je dochter ? met je man ? met…
Let op, ik vind dat super en doe het zelf even vaak maar tegelijkertijd valt me op hoe weinig iemand écht gemeend en geïnteresseerd vraagt: hoe gaat het eigenlijk met jou ?!
Die ene deed dat en het trof me ergens wel…
Ik was eventjes sprakeloos. De manier waarop… Ik had er mij niet aan verwacht.
Collegavriendin oktober 9, 2007
Wat is het toch leuk om je vriendin ook als collega te hebben. We kunnen samen lunchen en bijpraten. Samen lachen, naar elkaars problemen luisteren,… het hoort er allemaal bij. En ik vind het fantastisch om zo onze band te onderhouden.
