Ik krijg de laatste dagen veel reacties. Reacties van alle soorten…
Je hebt er die heel hard schrikken (lees: bijna van hun stoel vallen en geen woord meer uitbrengen), heel koel, nuchter en onverschillig zijn (met alle respect). Dan heb je de paniekzaaiers, die meestal tot eenzelfde leeftijdscategorie behoren. Enkelingen staan stil bij die extra kinderbijslag…
Door sommige ga ik twijfelen, nadenken. Stel, dat je heel ander nieuws brengt. Slecht nieuws bv. een scheiding of zo, zouden ze dan even begaan met je zijn of zouden ze je al snel als een baksteen laten vallen ?!
Maar ik krijg vooral en veel positieve, enthousiaste reacties. Ik had het niet verwacht. Het overvalt me een beetje maar het is wel leuk. Het geeft je dat beetje extra energie om er tegenaan te gaan.
En voor diegenen die het allemaal niet zien zitten, I’m sorry, het was mijn keuze. Het was een hele moeilijke en lange keuze. Ze is nu gemaakt en ik kan niet meer terug. Ik zal er het beste proberen van maken ook al weet ik nu al dat het met ups en downs zal zijn. Maar, ik zie wel. Ik weet ook niet wat de toekomst brengt. Misschien brengt het me in zekere zin wel ‘rust’ of geeft het me net een ander zicht waardoor ik beter zal weten wat ik eigenlijk wil…
In ieder geval, we kijken er met z’n allen naar uit en hopen dat het een gezond brokske mag zijn.
