We gingen vandaag gezellig tafelen met ons clubke vrouwen en 1 man, voor onzen nieuwjaar. We trotseerden regen en wind, zelf grote paraplu’s waaiden stuk, en kwamen terecht bij Stadius. (www.brasseriestadius.be)
We aten daar heel lekker in een gezellig kader en keuvelden honderduit over koetjes en kalfjes…
Dé baby kwam ook aan bod. En, namen.
Voor een jongen is het niet evident want ik hoor graag namen zoals bv. Michiel maar die past niet in de stijl (lees: klinkt niet Frans genoeg) van ons meisjes.
De naam voor een meisje daarentegen staat al vast. En mijn collega deed me eventjes schrikken toen ze dacht het te weten… Ik moet ooit tegen een klant gezegd hebben dat ze een hele mooie naam heeft en zij had dat onthouden. Ik kon me dat wel herinneren, maar niet meer de naam. Ik dacht aan Léontine of Joséphine of zoiets maar die vind ik ondertussen niet meer zo mooi.
Toen ze zei: éléonore… ging pas een belletje rinkelen. Inderdaad, dat vind ik een PRACHTIGE naam. Het stond zelfs al op m’n lijstje toen ons oudste geboren werd. Maar, ik kon ze geruststellen, die naam zal het niet worden. Want voor namen te kiezen, ben je met 2 en mijn wederhelft vindt dit niet zo z’n ding. Enfin, ik vind het niet zo erg want de naam die we nu gekozen hebben vind ik minstens even mooi 
Eléonore blijft ondertussen voor altijd mijn favoriet naampje nr. 2, maar er komt geen baby meer. Misschien komt het ooit nog van toepassing in een volgend leven 
