Tot een paar maanden geleden had ik nog niet gehoord van ‘de fanfare van honger en dorst’, toen we dit in de notenleerles voorgeschoteld kregen om te zingen. Ik vond het wel iets hebben. Ik vind heel veel genres van muziek leuk maar kleinkunst was niet echt m’n ding, dacht ik… Ondertussen hebben we al heel wat kleinkunst verwerkt in de lessen notenleer en ik vind het stuk voor stuk pareltjes van nummers, waardoor ik kleinkunst met de dag meer apprecieer.
En toch wel héél toevallig werd vanavond de bewuste ‘fanfare van honger en dorst’ de winnaar bij “Zo is er maar één”. Moet het gezegd dat ik het terecht gewonnen vind ?! Alhoewel ik ‘testament’ van onzen Boudewijn De Groot ook supermooi vind. En afscheid van een vriend blijft ook dé mooiste van Clouseau.
Om mee te oefenen uit volle borst 
:
Fanfare van honger en dorst
(Lieven Tavernier / Jan De Wilde)
We liepen in Gent rond, we waren met zessen,
we kwamen van nergens, gingen nergens naartoe,
vanaf de terrassen, in de koffiehuizen
bekeken we de mensen en hun drukke gedoe.
We liepen met ons hoofd in de wolken
en werden dan wakker met honger en dorst
en iedereen riep: kijk daar loopt de fanfare,
de fanfare van honger en dorst.
We hadden geen geld om eten te kopen
maar we wisten vor alles het beste adres,
mosselen bij Leentje en frieten bij Helga
en Annie bewaarde voor ons wel een fles.
En iedere nacht nacht, nog net voor het slapen,
de laatste vijf frank in Eddies joeboks
“A hards rain’s gonna fall”, we zongen ‘t allemaal samen,
de fanfare van honger en dorst.
En kwam er eens een vrouw die een van ons meenam,
dan namen we afscheid en zegden vaarwel,
de fanfare trok verder met minder leden,
de toon in mineur, we begrepen dat wel.
Maar er was nooit een vrouw die mooier kon zingen
dan onze fanfare van honger en dorst
en het duurde nooit lang of we waren weer samen
met de fanfare van honger en dorst.
Wie van ons had ooit durven denken
dat iedereen van ons voorgoed weg zou gaan,
we hebben toen zelf de fanfare ontbonden,
we hebben als iedereen de prijs zwaar betaald.
De prijs van de vrijheid: in ruil voor wat centen,
een baan bij de bank, een auto, een kind,
maar ergens in de stad zingt een nieuwe fanfare,
een nieuwe fanfare van honger en dorst,
een nieuwe fanfare van honger en dorst.
