Bevallingsgepieker april 22, 2008

Overal waar ik ga of sta, iedereen heeft het wel altijd over ‘mijn buik’. Vanmiddag, in het restaurant vond er ééntje dat m’n buik zo gezakt is, dat het precies zo laag zit. Tja, ik weet het niet, ik merk zelf niet veel verschil op maar misschien heeft de baby zich wel gedraaid. Alhoewel ik denk van niet want ik voel heel veel hard gestommel links én rechts in m’n buik maar wie weet…
Ik begin me meer en meer zorgen te maken over de bevalling. Zo’n zwangerschap doorspartelen is al bij al niets, in vergelijking met een bevalling vind ik tenminste. Een zwangerschap, daar kan je je naar aanpassen. Een bevalling is een hele arbeid op zich en eens het begint, wordt het alsmaar erger. Meer en meer denk ik terug aan mijn 2 vorige bevallingen en ik herinner me levendig de pijn. Pfff, als ik daaraan denk, heb ik er opeens niet zoveel zin meer in. Nu ja, elke bevalling is anders natuurlijk en bij een 3de zou het eruit moeten floepen maar dat wil ik eerst zien, voor ik geloof. Okay, ik had bij mijn vorige bevallingen niet te klagen over de duur als ik hoor hoe anderen liggen af te zien, maar misschien moet ik het er eens over hebben met mijn gyneacoloog. Ik hou niet van dat platliggen om te bevallen. Ik word gek als ik me moet neerleggen. Ik kan de weeën beter opvangen als ik zit of heen-en weer loop. Daarom blijf ik ook het liefst zolang mogelijk thuis maar dan heb je natuurlijk het ‘nadeel’ dat je teveel opening hebt voor een epidurale verdoving bij aankomst in het ziekenhuis.
Piekeren is niet goed, ik weet het maar het maakt deel uit van mijn leven. Vandaag is het dit, morgen iets anders maar ondertussen doen we ons best en hopen we dat het wel allemaal best zal meevallen… :S