de laatste keer ? juli 10, 2008

Telkens ik naar de stad ga, denk ik, en dit was misschien de laatste keer voor ik ga bevallen…
Ik heb er vandaag toch weer van genoten om gezellig met ons drietjes een spaghetti te gaan eten bij de Kastart.
Het is écht leven van dag tot dag want elke dag denk ik, en nu zou het wel eens kunnen komen.
Voorlopig is er niets van aan en houdt dat klein sloebertje ons in spanning. Maar eigenlijk begin ik het nu wel ferm gewoon te worden om zo te leven van dag tot dag. Alles mag, niets moet. Lang geleden dat ik zo nog geleefd heb. Ik geniet met volle teugen, op mijn manier…
Het voelt goed aan want ik doe waar ik zin in heb. En de ene dag kunnen dat heel andere dingen zijn dan de andere. Ik volg gewoon mijn intuïtie en ik ben ervan overtuigd dat dat hetgene is wat je gelukkig maakt. Helaas is dat niet altijd mogelijk in een mensenleven en een mens past zich zo veel en zo goed mogelijk aan. Maar oh, wat zou ik graag aan heel wat “verplichtingen” mijn laars lappen…

Hé, voor’t eerst deze week maak ik plannen. Plannen voor zaterdag dan nog wel. Da’s veel te ver vooruit gekeken maar ik heb gewoon zin om iets te plannen met de oudste. Ik heb ze al zo hard moeten missen deze week dat ze nu toch wel ‘t één en ‘t ander verdient en dan heb ik het vooral over aandacht. Want daar heeft ons jongste afgelopen week dan weer serieus kunnen van profiteren… Toch raar, hoe een gezin verandert door ééntje meer of minder.
Straks gaan we van 2 naar 3. Dat zal nog andere veranderingen teweeg brengen. Ik ben benieuwd.

Laatste ? controle juli 10, 2008

Het heeft me vanmiddag veel zweet en vooral veel tijd (zo’n 3 u wachten) gekost voor een laatste ?! controle bij een gyneacoloog van dienst… Amai zenne, als die mannen congé hebben, dan is hun regeling écht wel aan de flauwe kant. We zaten daar met zo’n 14, waaronder heel veel hoogzwangere, opeengepakt in een wachtzaalke in de warmte te puffen, gezellig… Hopelijk komt mijn bevalling hen beter uit van tijdstip.

De (voor)weeën zijn en blijven lastig maar horen bij een 3de kind, zegt hij. Het is zeker niet voor niets. Alles wat ik nu gehad heb, ben ik al kwijt bij de bevalling. Dus, hoe meer voorweeën en afzien op voorhand, hoe meer voorbereidingen je gehad hebt op de bevalling en hoe gemakkelijker/sneller die gaat verlopen. Jaja, eerst zien dan geloven…

Sinds ik gestopt ben met werken, geef ik mezelf wel gemakkelijker toe om te rusten bij harde buiken terwijl ik het ervoor gewoon negeerde. Ik voel me toch wel ontspannender en helemaal stressvrij maar ik betrap mezelf er wel op dat ik ook luier word. Ik voel me als een klein olifantje maar voor de rest denk ik, pfft, ‘t zijn de laatste weken van m’n leven dat ik zwanger ben dus genieten !!!!

Gewicht ikzelf: + 300 gr. Volgens meting van dijbeentje heeft de baby nu een gewicht van ongeveer 2,800 kg., hij schat 3 kg. bij geboorte.

Voor de rest alles O.K. Alles nog eens nagekeken. Het enigste wat we steeds vergeten vragen zijn sinds ik naar een andere gyneacoloog ben doorgestuurd, is het geslacht. Allez, het is toch te laat voor “wijzigingen”, de kaartjes zijn gedrukt en morgen ga ik ze halen. Dat doet wel raar, eerst kaartjes afhalen en daarna pas bevallen.

Voor de rest: 1,5 cm. ontsluiting maar dat is natuurlijk nog 2 keer niets als je weet hoever ik nog te gaan heb…

Di. 22 juli ben ik uitgerekend, woe. 23 juli is m’n volgende afspraak want dan is mijnheer de gyneacoloog terug van congé maar met een beetje chance is dat niet meer nodig…

morgen is het feest ! juli 10, 2008

11 juli betekent morgen feest ! niet alleen in de betekenis van verlof, maar feest omdat oudste naar huis komt van kamp !
We gaan pannekoeken bakken, ze overladen met knuffels en cadeautjes want we hebben ze zo gemist…

Het doet toch wel raar, zo’n hele week met ééntje minder. Veel minder decibels in ieder geval.

Ze denkt soms dat ze een grote madam is, maar ze is en blijft toch nog ons kleine, grote meid. Blij dat ze de baby en ons ook zo mist. Ze zal zeker ook wel eens beseft hebben dat het gras niet groener is…  en ja, al doende leert men.