Grenzen februari 11, 2009

Iedereen heeft zijn eigen persoonlijke grenzen en waarden.
Ik ben er zelf  heel gevoelig aan als iemand mijn grens probeert te verleggen, zowel privé als professioneel.
Ik haat het als mensen mijn dag of mijn leven willen bepalen.
Soms denk ik dat ik het gewoon ergens aantrek of zo want dat overkomt precies altijd mij. 
Ik kan er zo gefrustreerd door zijn, dat ik plots in staat ben om serieuze knopen door te hakken. Zo’n situaties dwingen me om keuzes te maken.
Ik kan er soms  moeilijk bij dat vooral de mensen waarmee je close bent er een totaal andere denkwijze op na houden. Dat zorgt keer op keer voor wrevel.
Het is vooral ook moeilijk als je ervaart dat dingen die jij als zelfsprekend vindt, blijken dat voor anderen niet te zijn en dat ook niet willen/kunnen begrijpen. Wat voor de ene niets is, kan voor de ander een probleem zijn. Een beetje wederzijds respect, dat zou iedereen elke dag moet kunnen opbrengen. Ik ondervind het met ouder worden steeds minder en minder of is het net met ouder worden dat je daar oog voor hebt ?
Maar ach dan denk je, misschien is dit wel het lot en moet ik dit of dat gewoon laten gebeuren… het zou niet de eerste keer zijn.
Na regen en storm, komt er steevast zonneschijn en prijs je je gelukkiger dan ooit.